Πέμπτη, 25 Νοεμβρίου 2010

Ο αφανισμός της σατέν πυτζάμας


Από αυτοβιογραφικό σημείωμα του Κ.Π. Καβάφη
« Η τελευταία μου εργασία ήταν υπαλλήλου εις ένα κυβερνητικόν γραφείον εξαρτώμενον από το υπουργείον των Δημοσίων Έργων της Αιγύπτου. Ξέρω Αγγλικά, Γαλλικά και ολίγα Ιταλικά.».
Από το ποίημα του Κώστα Καρυωτάκη ΠΡΕΒΕΖΑ
«Βάσις, Φρουρά, Εξηκονταρχία Πρεβέζης
Την Κυριακή θ’ ακούσουμε τη μπάντα
Επήρα ένα βιβλιάριο Τραπέζης,
πρώτη κατάθεσις δραχμαί τριάντα.»

-Γεωργός και χωροφύλακας μη γίνεις παιδάκι μου.
Ούτε από Καβάφη, μήτε Καρυωτάκη χαμπάριαζε η μάνα μου. Κάτοχος master όμως στη δια βίου μάθηση με ειδίκευση στον επαγγελματικό προσανατολισμό και μάλιστα αυτοδίδακτη.
Γεωργό δεν με ήθελε για να μη κάνω κακό στον εαυτό μου. Χωροφύλακα πάλι όχι, για να μη κάνω κακό στους άλλους. Στην ιδιωτική πρωτοβουλία δεν πίστευε. Πόση πρωτοβουλία μπορεί να αναπτύξει ερωτευμένη σύζυγος εκδοροσφαγέα και αδελφή μαρξιστή υπεργολάβου;
Το Δημόσιο πολύ μακρινό για μας από συστάσεως Ελληνικού Δημοσίου. Καμιά σχέση με το κράτος της Δεξιάς, μετωπικά αντίθετοι με τους πρασινοσοσιαλιστές του εκσυγχρονισμού. Απόλυτα αιτιολογημένη λοιπόν η αντίστροφη κλίμακα μέτρησης. Η μάνα μου δε με θεωρούσε ικανό για το σπουδαίο. Όλα μετράνε σύμφωνα με το πόσο κακό είμαι ικανός να κάνω, είτε στον εαυτό μου, είτε στους άλλους. Εξ’ άλλου ζούμε και συμμετέχουμε στην άνοδο των ασήμαντων.
Ένας ασήμαντος υπαλληλάκος λοιπόν, ένας κλητήρας διορισμένος μέσω ΑΣΕΠ, με εξετάσεις βεβαίως, και μάλιστα γραπτές, στην πρακτική αριθμητική και την πατριδογνωσία. Το μικρότερο κακό. Ολιγαρκής, αυτάρκης, σε επίπεδα περάσματα.
Πώς αλλάξανε οι καιροί μητέρα. Ο γιος σου είναι απ’ αυτούς που διόγκωσαν υπέρμετρα το δημόσιο τομέα και δεν πάει καλά η οικονομία μας. Ο γιος σου της σατέν πυτζάμας, του γωνιακού καναπέ, του αυθαίρετου εξοχικού. Ο γιος σου του καφέ κυλικείου, της πλάσμα τηλεόρασης, του γιαπωνέζικου Ι.Χ. Ο γιος σου το άνθος του κακού και συ η ρίζα του. Αυτή η σύνταξη που δεν πρόλαβες να πάρεις, αυτό το επίδομα τρίτου παιδιού, του εγγονού σου, έβαλε το κράτος μέσα. Αυτό το αγροτικό χρέος που πλήρωσες τρεις φορές και δεν έζησες να το πληρώσεις άλλες τρεις, δημιούργησε την χρηματοπιστωτική κρίση.
Φταίει κι ο Καβάφης που δεν έγινε προμηθευτής του Δημοσίου, κι ο Καρυωτάκης που δεν έγινε Τραπεζίτης.
Φταίω κι εγώ που δε πήρα το χασαπομάχαιρο του πατέρα, να το κάνω γιαταγάνι υψωμένο να λιανίσει, χαμογελαστές γραβάτες εξουσίας, αστραφτερές οδοντοστοιχίες έκφυλης τηλεοπτικής αναγνωρισιμότητας, σηλικονούχα στήθη δημοσίων βιζιτούδων, σηκωμένα φρύδια τηλεοπτικών αναλυτών, υψωμένους δείκτες όψιμων μακεδονομάχων πατριδοκάπηλων, στρογγυλά οπίσθια φτηνά ξεπουλημένων οσφυοκαμπτών, κατεβασμένα προγούλια και σάπιες κοιλιές πολιτικών και θρησκευτικών ταγών, πεπμτοφαλαγγίτες συνδικαλιστές προδομένων αγώνων, ηλίθια μυαλά πολιτικών νεοτεριστών, ό,τι με προσβάλλει ό,τι με ταπεινώνει.
Μα πρώτα απ’ όλα να σκοτώσω το φόβο μου, το μίζερο εαυτό μου, το ανάπηρο ΕΓΩ μου. Vive pericolo samente μάνα. Θα ζήσω επικινδύνως μάνα, ποντάροντας, μιζάροντας, παρανομώντας.
Στο δίλημμα ή πιο λίγοι ή πιο φτωχοί, σηκώνω το γάντι. Πιο πολλοί και λεύτεροι. Hasta la victoria siempre. Αγώνας μέχρι τη νίκη.

Bill Kúderιs
Επαναστατημένος Δημοσιοϋπαλληλάκος









































Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου