Τρίτη, 5 Ιουλίου 2011

Ποτέ δεν θα πεθάνουμε κουφάλα νεκροθάφτη

Μια αστυνομική ταυτότητα και ένα μαγιουδάκι δίπλα – δίπλα, πάνω στο τραπέζι.
“Προς ενέργειαν” θα λέγαμε αν η τραπεζαρία μας ήταν γραφείο υπηρεσίας.
Η ταυτότητα. Αυτή που δήλωσε ότι έχασε, όταν χρειάστηκε να βγάλει καινούργια.
Με μια φωτογραφία των εφηβικών του χρόνων. Κολακευτικότατη μέχρι σημείου οριακής αναγνωρίσεως σε σχέση με τη σημερινή του εμφάνιση. Ύψος 1,76. Δεν θα μπορούσες να το πεις ψηλός, όχι όμως και κοντός. Ημερομηνία γέννησης: Ασφαλώς δεν είναι γέρος. Το μεσήλικας δεν υπάρχει στο λεξιλόγιό του. Μάλλον νέος όσο και στην ψυχή. Εξεδόθη από το ΙΒ αστυνομικό τμήμα. Από εκεί που έπαιρνε το λεωφορείο, φορώντας το μαγιώ από μέσα, για να πάει στη θάλασσα.
Ναι αυτό το ίδιο μαγιώ των εφηβικών του χρόνων. Εκείνο που αγόρασε από το παραλιακό μαγαζί, για να βουτήξει με την παρέα στα νερά του Ιούνη. Εκείνο που ανέμιζε σαν σύμβολο απελευθέρωσης, στα βαθιά. Εκείνο που γεύτηκε το θαλάσσιο άλας των πρώτων του ερώτων.
Τα εφηβικά μας καλοκαίρια δεν είναι μνήμη. Είναι μια διανυσματική προέκταση του χρόνου, με διαφορετική μονάδα μέτρησης. Η διάθεση το ενεργούμενο, η πραγματικότητα το υποκείμενο.
Ένα μαγιώ για να περνάμε καλά και μια αστυνομική ταυτότητα να το πιστοποιεί.

Καλό καλοκαίρι αδέλφια

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου