Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2012

Make a wish!

Το κοριτσάκι με τα σπίρτα τον παράτησε. Κάποιος απ’ το facebook την έκανε φίλη.
Τα ξύλα που μάζευε για ν’ ανάψει φωτιές να ζεσταθεί το Θείο Βρέφος, τα έκαναν καυσόξυλα για τις σόμπες.
Τα φωτεινά γιορτινά λαμπιόνια, μάλλον κατάθλιψη βγάζουν μέσα στην καταναλωτική τους ανεπάρκεια.
Το φωτεινό αστέρι της Βηθλεέμ, άφαντο, ηττημένο απ’ το σύννεφο αιθαλομίχλης που σκεπάζει την πόλη. Όσο για τους μάγους με τα δώρα τ’ ακριβά, μάλλον τον έχουν χεσμένο.
   Σκοτεινές σκέψεις κυριεύουν το μυαλό του. Να διαρρήξει το κοινωνικό παντοπωλείο της Αρχιεπισκοπής και του Σκάϊ, να γιαουρτώσει την πρέσβειρα καλής θελήσεως, την κυρία Μαριάννα, να ασελγήσει ντυμένος καλικάντζαρος στον Σάκη.
Με οδηγό την οργισμένη αδρεναλίνη του, πήρε το αλυσοπρίονο, γερμανικής κατασκευής Stihl, για να αρχίσει από το χριστουγεννιάτικο έλατο της πλατείας και ας μην ήτανε το ψηλότερο δέντρο της Ευρώπης.
Πόσο ήθελε να συναντήσει αυτόν τον χοντρουλό γέροντα με τη λουστραρισμένη γενειάδα για να του σπάσει στο κεφάλι το μπουκάλι της coca-cola. Να κόψει τα κέρατα του ευνουχισμένου και εθελοντή κερατά τάρανδου, να κάνει μαλακτική σουπίτσα για το κρυωμένο του στομάχι τα κουρασμένα πόδια του.
   Ένα αδέσποτο κουτάβι της πλατείας, μπλέχτηκε στα πόδια του, με το θράσος της αθωότητάς του. Νίκησε το βίαιο θυμικό του, μοιράστηκαν την παιδικότητά τους.
Καθισμένοι στο παγωμένο παγκάκι, άνθρωπός και σκύλος υπόσχονται και εύχονται:
Μαζί Χριστέ μου για την αντίσταση
Με Σένα Χριστέ μου, Κορυφαίο των Πρώτων για την επανάσταση.
Μαζί Χριστέ μου, για το χαμόγελο, για τον έρωτα.
Μαζί Χριστέ μου για τη ζωή.

«Τη ζωή δεν την επαιτεί ο άνθρωπος.
Τη δικαιούται.
Τη διεκδικεί. Την τιμά.
Την εκτιμά.
Δίνει μάχη γι αυτήν.
Δεν είναι ικέτης της.
Είναι αγωνιστής της.
Γι’αυτό είναι Άνθρωπος.»
           Ν. Καζαντζάκης

   Προωθήθηκε, ιδιαίτερα τους τελευταίους μήνες με τη συμβολή των δυνάμεων του οπορτουνισμού, η ανάπτυξη δραστηριοτήτων και «κινημάτων» διαχείρισης των οξυμένων λαϊκών προβλημάτων, του λεγόμενου «κινήματος χωρίς μεσάζοντες» κ.α. Εδώ περιλαμβάνεται μια μεγάλη γκάμα δραστηριοτήτων που συνδέεται με τη δράση κρατικών θεσμών, των δήμων, της Εκκλησίας, των ΜΚΟ κ.ά. φορέων. Η δράση τους οδηγεί στη διαμόρφωση μηχανισμών ενσωμάτωσης και αδρανοποίησης των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, συμφιλίωσής τους με τη φτώχεια, στην αντίληψη ότι πρέπει να στρατευθούν στη διαχείριση της φτώχειας και των συνεπειών της κρίσης, να παραιτηθούν από την αντίσταση, την ανυπακοή, την αντεπίθεση, την ταξική αλληλεγγύη.
Από τις θέσεις της κεντρικής επιτροπής του ΚΚΕ για το 19ο συνέδριο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου